آرمان اصفهان
09:38 - شنبه 28 آذر 1394

دیالکتیک پرسش برانگیز تندروی

شماری در قامت دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف در مراسم روز دانشجو با حضور رییس جمهوری، در پاسخ به انتقاد «حسن روحانی» از دلواپسان، دهان خود را با چسب بنفش پوشانده بودند تا نشان دهند این دولت است که مانع انتقاد آزادانه و به ظاهر سازنده آن ها است.

به گزارش آرمان اصفهان؛  بررسی ادبیات و گفتمان تندروهای عرصه سیاست ایران نیت های اصلی آنان مبنی بر هنجارشکنی، مانع تراشی، هیاهوگری و تخریب را نمایان می سازد؛ گفتمانی که افزون بر سیاست، به دنبال درنوردیدن ذهن و زبان مردم است.
دیالکتیک پرسش برانگیز تندروی
چیدن تکه های جورچین تندروهای سیاسی تنها به یک نقش ختم می شود؛ تخریب. کلیدواژه ای که طی ماه های اخیر بر سربرگ رویکرد اصلی این گروه نشسته و از اصلاح طلب تا اصولگرا از گزند آن در امان نمانده اند، گویی مشی تندروی بر سیاست خودخواهانه «آنچه من می گویم را بپذیر یا بمیر» بنا شده است و جسارت آن ها تا جایی پیش رفته که از توهین و افترا و حتی تهدید به مرگ شناخته شده ترین مقام های نظام نیز ابایی ندارند؛ رویکردی که می توان از آن زیر عنوان دیالکتیک (روش مباحثه) توهین و تخریب یاد کرد.
این گروه را بسیاری میراث دولتی می دانند که زیر چتر حمایت هایی بی دریغ، به آنان بال و پر داد و از این رو در حوزه های گوناگون از سیاست گرفته تا رسانه هرآنچه می خواستند گفتند و نوشتند. پس از آغاز به کار دولت یازدهم، همین مشی، تندروان را به خیابان ها، همایش های حامیان دولت، دانشگاه ها، مذاکرات هسته ای، کنسرت ها و فضاهای فرهنگی و بسیاری دیگر از حوزه ها کشاند و تلاشی فزاینده را برای تخریب اقدام های دولت و حامیانش و در نتیجه دلسردی مردم به راه انداخت.
در این پیوند بیان چند نکته خالی از لطف نیست:
1- تاثیر ادبیات سیاستمداران بر فرهنگ حاکم بر یک کشور، نکته ای است که نمی توان از آن چشم پوشید. سیاستمداران به مانند دیگر چهره های شناخته شده و شاید محبوب همواره زیر نگاه تیزبین جامعه قرار داشته اند و حرکت و اظهارنظرهای آن ها بی آن که بخواهند بر جامعه تاثیرگذار خواهد بود تا جایی که حتی بسیاری از کارشناسان علوم اجتماعی، گفتمان های غالب بر یک جامعه را از دنیای سیاست و ادبیات حاکم بر آن تاثیرپذیر می دانند.
نکته ای که در اینجا مطرح است این است تندروانی که خود را دلواپس همه چیز می انگارند چقدر از تاثیر پراکنش ادبیات نامطلوبشان بر مردم از طریق مطبوعات و دیگر رسانه های تصویری و صوتی آگاهی دارند؟
2- نکته تاسف بار و در عین حال جالب توجهی که در ارتباط با منش و کلام دلواپسان وجود دارد، بخشندگی آن ها در انتقاد و در عین حال خست در پذیرش آن است. این گروه که در زیر سوال بردن حریفان و مخالفان از هیچ اقدامی فروگذار نمی کنند، زمانی که پیکان انتقاد، هرچند صحیح و سازنده به سوی آن ها نشانه می رود چنان بر می آشوبند که گویی کلام و تفکر آن ها مقدس و مخالفت با آن گناه کبیره است. تاختن تندروها طی روزهای اخیر بر رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام و مصداق توهین جلوه دادن برخی استعاره های عادی ایشان در توصیف تندروی این معنا را به ذهن ها متبادر ساخت که هر کلامی در رد مشی تندروی یا توهین است یا دروغ یا دوختن دهان مخالف یا … .
این گفتمان تا جایی پیش رفته که حتی شمار انگشت شماری در قامت دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف در مراسم روز دانشجو با حضور رییس جمهوری، در پاسخ به انتقاد «حسن روحانی» از دلواپسان، دهان خود را با چسب بنفش پوشانده بودند تا نشان دهند این دولت است که مانع انتقاد آزادانه و به ظاهر سازنده آن ها است.
3- به نظر می رسد طی ماه های اخیر و به لطف سنبه پرزور تندروان، دلواپسی به یک شغل پرسود تبدیل شده است. این موضوع از این نظر خطرناک و آزاردهنده است که نان دلواپسی در مخالف خوانی است و در نتیجه، این افراد همواره به دنبال یافتن بهانه ای نو در راستای تاختن بر حریفان و رقیبان هستند و تجربه های گذشته بخوبی نشان می دهد دلواپسان در راهِ این دشمن تراشی، حتی از زیر پا گذاشتن و پشت کردن به یاران دیروز خود نیز فروگذار نخواهند کرد. نکته ای که این مساله را دردناک تر جلوه می دهد این است که بسیاری از کسانی که زیر چتر دلواپسی فعالیت می کنند افرادی فعال در بخش ها و جایگاه های حساس و مهم کشور هستند و از تریبون های مهم در جهت طرح نگرانی هایی که تنها مختص آن ها است بهره می برند.
4- ادامه روند تاخت و تاز تندروان بر افرادی که منتخب و مورد وثوق ملتند و در عین حال حتی نزد دلواپسان خائن پنداشته می شوند، بدون شک هوده ای مثبت نخواهد داشت و روز به روز، به بی اعتمادی عمومی به سیاستمداران و ناامیدی نسبت به آینده کشور دامن خواهد زد. بدون شک در این شرایط نمی توان از افرادی که همه وقت و توان خود را صرف انتقاد آمیخته با توهین و تخریب و در عین سودجویی می کنند انتظار تغییر داشت اما نهادهای مسوول در در راس آن ها دستگاه قضایی کشور باید فکری اساسی و اصولی برای برخورد با افرادی کند که تصور می کنند با قرار داشتن زیر پوشش دلسوزی برای نظام می توانند از هر روشی حتی دیالکتیک توهین به خواسته های خود دست یازند.

ایرنا

همچنین بخوانید:

دیدگاهتان را بنویسید

توجه: از انتشار نظرات توهین آمیز معذوریم.

آخرین اخبار