آرمان اصفهان
13:11 - یکشنبه 14 شهریور 1395

حمايت از توليد ملي در رسانه ملي از شعار تا واقعيت

بيشترين استقبال از نوشت‌افزارهاي داخلي با آنهايي است كه همزمان با ايام باز شدن مدارس و خريدهاي مدرسه‌اي اول سال برنامه‌شان روي آنتن باشد. لوازم‌التحرير با طرح‌هاي داخلي جناب خان، درين درين. … اينها مطمئناً فروش بهتري دارند

آرمان اصفهان- معصومه طاهری: سال گذشته براي حضور در اين عرصه تلاش بسياري كرديم و بعد از توليد نوشت‌افزارها كه هزينه سنگيني هم داشت به يك مشكل بزرگ در عرضه برخورد كرديم. مردم چيزي را كه مي‌بينند مي‌خواهند…
تلويزيون را روشن مي‌كنيم كه اخبار ببينيم كه چشممان مي‌خورد به خبر نمايشگاه نوشت‌افزار وطني. گزارشگر وجوه مختلف نمايشگاه و توليداتش را نشان مي‌دهد و مردم را به بازديد و خريد محصولات داخلي در بحث نوشت‌افزار دعوت مي‌كند. همه چيز خوب است، ذوق مي‌كنيم كه بالاخره تلويزيون هم وارد ميدان تبليغات محصولات وطني خارج از شعار شده كه جملات آخر خبرنگار را مي‌شنويم اين نمايشگاه فقط تا فردا داير است…
يعني نمايشگاهي از توليدات داخلي و نمادهاي فرهنگي داخل براي مقابله با تهاجم فرهنگي راه‌اندازي شده، عده‌اي ميليون‌ها تومان از جيب خودشان يا حتي از بيت‌المال خرج كرده‌اند نمايشگاه برپا كرده‌اند تا مردم را تشويق به خريد جنس و طرح ايراني كنند؛ آن وقت تلويزيون ملي كه بايد حامي اين رفتارها و رخدادهاي پيش‌برنده اقتصاد مقاومتي باشد، يك روز مانده به اتمام نمايشگاه گزارشي از آن را پخش مي‌كند؛ گزارشي كه بيشتر از سر اجبار و پر كردن بيلان كاري است تا دغدغه حمايتي!
اگر واقعاً تلويزيون مي‌خواست از اين محصول حمايت كند مي‌بايست اين گزارش را روز اول دنبال مي‌كرد، يا روز دوم يا حداقل روز سوم؛ نه آن كه يك روز مانده به جمع شدن بساطي كه ممكن است براي برپاكنندگانش بيش از درآمد، هزينه داشته باشد. شايد نگاه‌هاي كارمندي و حساب‌هاي دو دوتا چهارتايي مسئولان در ارائه خبر تلويزيون دخيل باشد كه فرضاً يك سري قرار است محصولاتي بفروشند چرا بايد رايگان از آنها تبليغ كنيم؟!

البته اين نگاه محتمل است. با چنين رفتار رسانه‌اي البته گاهي همين برگزار‌كننده‌هاي دولتي مقصر‌ند. آنها هم نگاه كارمندي دارند گاه برنامه‌اي برگزار مي‌شود و به نيمه مي‌رسد، تازه يادشان مي‌افتد بايد تبليغات كنند و خبرنگاران براي تهيه خبر و گزارش بروند. همه اينها مي‌تواند باشد ولي در كل اين حمايت واقعاً رنگ و بوي حمايت ملي ندارد.
بيشترين استقبال از نوشت‌افزارهاي داخلي با آنهايي است كه همزمان با ايام باز شدن مدارس و خريدهاي مدرسه‌اي اول سال برنامه‌شان روي آنتن باشد. لوازم‌التحرير با طرح‌هاي داخلي جناب خان، درين درين. … اينها مطمئناً فروش بهتري دارند چه آن كه جناب‌خان تقريباً هر شب به خانه‌هاي مردم مي‌آيد و كليپ‌هايش دست به دست مي‌شود.

ورودي نمايشگاه هم عروسك بزرگي كه يك نفر در آن است از جناب‌خان وجود دارد كه سعي مي‌كند مردم را به سمت نمايشگاه بكشاند، كه بيشتر سوژه سلفي گرفتن خانواده و بچه‌هايشان شده است. با اين حساب جناب‌خان و درين درين بايد بيشترين فروش را بكنند اما آيا تلويزيون هم با بقيه توليد‌كنندگان وطني نوشت‌افزار براي ايستادن روي پايشان همراهي مي‌كند؟! پاسخ متأسفانه منفی است.
تهيه‌كننده سريال انيميشني فاخر و اخلاق‌محور پهلوانان مي‌گويد: «سال گذشته براي حضور در اين عرصه تلاش بسياري كرديم و بعد از توليد نوشت‌افزارها كه هزينه سنگيني هم داشت به يك مشكل بزرگ در عرضه برخورد كرديم. مردم چيزي را كه مي‌بينند مي‌خواهند براي همين بود كه سريال «پايتخت» هم كه آن روزها باز‌پخش مي‌شد با تصاوير بي‌ربط كاراكترهايش روي نوشت‌افزار توانست از اين بازه زماني استفاده و فروش كند، ولي تلويزيون در ازاي بازپخش سريال انيميشني «پهلوانان» از تيم سازنده 80 ميليون تومان درخواست كرد تا به نوعي در سود نوشت‌افزار توليد شريك شود و تيم كه نمي‌توانست چنين بودجه‌اي را تأمين كند ناچار در اين عرصه فرهنگي با شكست رو‌به‌رو شد.»
اين يعني يك كار فرهنگي مختص كودك و نوجوان با نگاه‌هاي ضدفرهنگي، تلويزيون از دور سيكل طبيعي اقتصادي فرهنگي بازماند آن هم در ابتداي امر كه نشان‌دهنده نبود نگاه حمايتي مسئولان در صدا و سيماست. چه آن كه با حمايت است كه يك تيم مي‌تواند ابتداي كار با تقويت خود روي پايش بايستد و در دفعات بعدي براي تبليغات هزينه كند، ولي در حقيقت نگاه حمايتي در تلويزيون ملي ما آنگونه كه بايد وجود ندارد. اينجاست كه تنها سازمان‌ها با بودجه‌هاي كلان ملي باري ديگر برنده اين رقابت‌ها هستند و نه بخش دلسوز و دغدغه‌مند خصوصي.

همه ما معني پيشگام بودن سازمان‌ها در عرصه فرهنگي را به خوبي مي‌دانيم چه آن كه معمولاً فعاليت‌هاي فرهنگي سازماني هرچقدر هم خوب عمق و عمر زيادي ندارد و مانند نگاه كارمند‌محورانه تلويزيون به عرصه فرهنگ ديري نمي‌پايد كه حتي انگيزه‌هاي قوي‌شان كم‌كم به يك كار روزمره بي‌ثمر تبديل مي‌شود. به اميد روزي كه مسئولان و خصوصاً مسئولان تلويزيون ملي، خارج از شعارهاي خسته‌كننده به‌صورت واقعي و خالصانه براي اقتصاد مقاومتي و جلو افتادن آدم‌هاي دلسوز در عرصه فرهنگ قدم بگذارند و فعالان واقعي فرهنگي را رقيب خود نبينند؛ چيزي كه متأسفانه در بسياري از موارد شاهد آن هستيم.

همچنین بخوانید:

دیدگاهتان را بنویسید

توجه: از انتشار نظرات توهین آمیز معذوریم.

آخرین اخبار