آرمان اصفهان
12:24 - دوشنبه 24 خرداد 1395

پرداخت «حق آرایش» در فیش حقوقی پرستاران زن!

در بخش های بیمارستان که قدم می زنم به یاد قانون عفاف و حجاب می افتم که از سال 84 تا به امروز بر زمین مانده و دستگاهی به جز نیروی انتظامی برای اجرای آن ورود پیدا نکرده است.

آرمان اصفهان/ مجید حسین زاده: پرستار جوان می‌گوید: «اینجا تیپ زدن از شرایط مهم کار کردن است اما چون لوازم آرایش گران است، مسئولان بیمارستان خارج از فیش حقوقی، مبلغی را برای تامین هزینه‌های مذکور به حسابشان واریز می کنند».

«آرایش غلیظ» شرط ادامه کار در بعضی بیمارستان های خصوصی تهران است، خبری غافلگیر کننده که ظاهرا چند ماه و اندک سالی است در برخی درمانکده های خصوصی رواج یافته است.

ادعایی که حکایت از بروز تخلف در بعضی بیمارستان های خصوصی تهران دارد و این که برخی بیمارستان های بخش خصوصی در تهران، پرستاران خانم خود را با پرداخت مبالغی تحت عنوان «حق آرایش» آن هم خارج از پرداخت های قانونی و البته بدون اینکه ردی از این پرداخت در فیش حقوقی شان باقی بماند، مجاب به داشتن رنگ و لعاب های آنچنانی و اصطلاحا انجام آرایش های غلیظ می کنند تا شاید از این طریق بیماران بیشتری حاضر به طی کردن ادامه درمانشان در این بیمارستان ها شوند.

اگرچه طبق معمول، مسئولان بیمارستان‌های خصوصی مجری این ابتکار سخیف در مواجهه با این موضوع به شدت آن را تکذیب و هرگونه پرداخت خارج از فیش حقوقی آن هم تحت عنوان حق آرایش را به کلی کتمان می کنند اما پیگیری های خبرنگار مشرق، آن هم از پرستاران شاغل در این بیمارستان های خصوصی، حکایتی دیگر دارد.بیمارستانی که ماهانه 140 هزار تومان «حق آرایش» می دهد!

روایت خبرنگار مشرق را بخوانید؛ به یکی از بیمارستان های خصوصی می روم. خانم پرستاری حدودا سی و چند ساله را می بینم که 2 سالی می شود در این بیمارستان به عنوان پرستار مشغول به کار شده است. وقتی از پرداخت کمک هزینه ای تحت عنوان حق آرایش می پرسم، ناگهان رنگ رخسارش عوض می شود و سکوت می کند.

بعد از چند ثانیه مکث و با کمی اضطراب می گوید: چطور مگر؟! وقتی برای جلب اعتمادش می گویم یکی از نزدیکان من هم در یکی از بیمارستان های خصوصی کار می کند و آرایش کردن را یکی از شرایط ادامه همکاری با او قرار داده اند، سکوتش را می شکند و می گوید: اینجا هم همینطور است.

ولی زرنگ تر از این هستند که این پول را تحت عنوان حق آرایش پراخت کنند و در فیش حقوقی هم بیاید، بلکه آخر هر ماه مبلغی را به عنوان پاداش پرداخت می کنند اما به این شرط اصلی که با آن لوازم آرایش بخریم و با ظاهری آراسته در محیط کار حاضر شویم.

خانم پرستار دیگری که دریک بیمارستان خصوصی دیگر در تهران کار می کند هم با این که دوستش ما را به او معرفی کرده، ابتدا موضوع را کتمان می کند اما در نهایت با تاکید بر اینکه اگر این موضوع به گوش مسئولان بیمارستان برسد، برایم بد می شود و حتی ممکن است شغلم را از دست بدهم حاضر به گفت و گو می شود و حرف های اولش را عوض می کند.

او در این باره می گوید: نزدیک به یکسال می شود که بعد از واریز حقوق ها مبلغی تحت عنوان پاداش به حسابمان واریز می شود اما هم ما هم مسئولان می دانند که کاربرد آن کجاست و باید صرف خرید چه وسایلی بکنیم. مبلغی که به ما می دهند ماهیانه 80 هزار تومان است.قانونی درباره پوشش پرستاران وجود دارد؟

در بخش های بیمارستان که قدم می زنم به یاد قانون عفاف و حجاب می افتم که از سال 84 تا به امروز بر زمین مانده و دستگاهی به جز نیروی انتظامی برای اجرای آن ورود پیدا نکرده است.

گویی در بعضی بیمارستان های خصوصی پایتخت معیار و ملاک برای داشتن حجاب با آنچه شرع و قانون تعیین کرده متفاوت است! بر اساس قانون راهکارهای اجرایی گسترش فرهنگ عفاف و حجاب که در 13 دی 1384 به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی رسیده، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی موظف است در مواردی چون «نظارت بیش تر بر بیمارستان‌های خصوصی به منظور ترویج فرهنگ حجاب» اقداماتی را به اجرا گذارد در حالی که بسیاری از مسئولان ما از وجود چنین دستور صریحی بی اطلاع هستند.

انتهای پیام/ زندگی سلام

دیدگاهتان را بنویسید

توجه: از انتشار نظرات توهین آمیز معذوریم.

آخرین اخبار