آرمان اصفهان
08:13 - پنجشنبه 26 فروردین 1395

طعم شیرین برجام

کری با ادعای رویکرد به مذاکره برای رفع نگرانی‌های منطقه‌ و جهان و البته به ادعای وی بازگشت ایران در معادلات منطقه‌ای بر این گمان است که اگر بتواند ایرانی‌ها را پای میز مذاکره با محوریت موشکی بیاورد برجامی دیگر را رقم می‌زند

به گزارش آرمان اصفهان؛ حکایت رفتارهای اخیر مقامات امریکایی درخصوص توانمندی‌های دفاعی و موشکی جمهوری اسلامی، داستان همان ضرب‌المثل شیرین پارسی است که می‌گفت: «یکی را توی ده راه نمی‌دادند…»
آنها که طی چندسال اخیر به خیال خام و افکار پریشانشان فکر می‌کردند می‌خواهند جلوی ساخت بمب اتم ایران را بگیرند (حال آنکه ما به لحاظ شرعی و فتوای رهبر انقلاب چنین قصدی را نداشته و نداریم) حالا به این صرافت افتاده‌اند که موضوع موشک‌های ایران را هم روی میز مذاکره قرار دهند.
وزیر خارجه آمریکا که به حاشیه خلیج‌فارس سفر کرده است می‌گوید که واشنگتن آماده همکاری با ایران برای حل و فصل موضوع آزمایش‌های موشکی این کشور است.
جان کری با بیان اینکه آمریکا با کشورهای خلیج‌فارس علیه آزمایش‌های موشکی ایران متحد است افزود: آمریکا و شرکایش به ایران می‌گویند که آماده همکاری براساس ترتیبات جدید برای حل و فصل مسالمت‌آمیز موضوع آزمایش‌های موشکی ایران هستیم.
وی بدون اینکه جزئیات بیشتری ارائه کند اضافه کرد که ایران باید اول از همه روشن کند که آماده کاهش چنین فعالیت‌هایی است و نیات و اهداف خود را از این موضوع مشخص کند.
موضوعی که بیشتر به خواب شباهت دارد.
اما چرا وزیر امور خارجه امریکا در سفر منطقه‌ای خود چنین سخنانی را بر زبان می‌آورد؟
این امر مقدمات و دلایلی دارد.
مقدمات آن‌را متاسفانه رفتار نه چندان مقتدارنه و عزت‌مندانه برخی مسئولان و دستگاه دیپلماسی (نه فقط وزارت خارجه) فراهم می‌کند. وقتی برخی افراد همه توان و ظرفیت ایران را در ظرف کوچک برجام می‌بینند و خواسته یا ناخواسته آنچه را دشمن می‌خواهد بیان می‌کنند. افرادی که همه مشکلات را از عدم ارتباط با جامعه جهانی (شما بخوانید امریکا) می‌دانند و به جای نگاه به درون، چشمشان را به دوردست‌ها دوخته‌اند.

افرادی که متاسفانه با کلام و رفتارشان کمک می‌کنند تا امریکا راه نفوذ را بهتر بیابد.
اما در کنار این مقدمات، دلایل و ابعاد متعددی برای بیان بحث مذاکره درباره موشک‌های ایران را می‌توان برشمرد که در ذیل به برخی از آنها اشاره شده است:
نخست آنکه آمریکا در حالی محدودیت موشکی برای ایران را مطرح می‌سازد که هر روز بر توان موشکی خود می‌افزاید که ساخت موشک‌ها بتن شکن و نیز هزینه کردن ۷۰ میلیارد دلار برای ساخت بمب های جدید هسته‌ای نمودی از آن است. در سال ۲۰۱۵ آمریکا ۳۳ میلیارد دلار تسلیحات به کشورهای عربی فروخته است.

همچنین مبلغی بالغ بر ۵ میلیارد دلار کمک نظامی آن به صهیونیست‌ها عنوان شده است. اگر آمریکا واقعا به دنبال جلوگیری از رقابت تسلیحاتی در منطقه و نیز عدم تهدید نظامی علیه ایران است چرا به توسعه توان موشکی و هسته‌ای خود می‌پردازد و منطقه را نیز به انبار باروت مبدل می سازد؟

پاسخ به این پرسش یک جواب دارد و آن اینکه آمریکا به دنبال طراحی نظامی علیه ایران است و طراحی آنها برای محدود سازی توان موشکی ایران نیز تهی کردن توان دفاعی ایران برای نهایی ساختن گزینه نظامی است. سیاست غافلگیری از اصول رفتاری آمریکاست و همزمان که ادعای مذاکره را سر می‌دهد فرصت را برای گزینه نظامی فراهم می‌سازد که تضعیف توان نظامی و موشکی ایران در لوای مذاکره زمینه سازی برای این طرح است.
دوم آنکه آمریکا در حالی ادعای مذاکره بر سر موشک‌های ایرانی را مطرح می سازد که تمام مقامات ایرانی بر غیر قابل مذاکره بودن توان موشکی و دفاعی کشور تاکید دارند. با توجه به این مسئله می‌توان گفت که کری با ادعای مذاکره بر موشک‌ها به دنبال بازی دو سر برد با بهره گیری از تحریک افکار عمومی جهان است. کری از یک سو ایران را تهدید امنیت منطقه معرفی می‌کند و از سوی دیگر از مذاکره سخن می‌گوید.

جالب توجه آنکه کری از رویکرد آمریکا به مذاکره می گوید و ادعا دارد کشورهای منطقه از ایران هراس دارند. به عبارتی تهدید منطقه‌ای بودن ایران و البته نگاه تعاملی آمریکا را مطرح می‌سازد.

کری با این رفتارها که البته حلقه تکمیلی آن نیز مواضع گذشته وی و اوباما و نیز محافل رسانه‌ای آمریکا مبنی بر تهدید منطقه‌ای و جهانی بودن ایران و استفاده آمریکا از هر ابزاری برای مقابله با این رفتارها می‌باشد، به دنبال بازی دو سر برد است.

کری با ادعای رویکرد به مذاکره برای رفع نگرانی‌های منطقه‌ و جهان و البته به ادعای وی بازگشت ایران در معادلات منطقه‌ای بر این گمان است که اگر بتواند ایرانی‌ها را پای میز مذاکره با محوریت موشکی بیاورد برجامی دیگر را رقم می‌زند که به زعم آمریکایی‌ها برابر با انهدام و توقف توان موشکی و نظامی ایران خواهد بود.

تحقق این امر یعنی تضعیف توان دفاعی ایران که نتیجه آن وادار ساختن به امتیاز دادن منطقه‌ای با محوریت از دست دادن استقلال رفتاری و تبدیل شدن به مهره‌ای برای اجرای اهداف سلطه گرایانه آمریکا در منطقه است. در صورتی نیز که چنین میزی چیده نشود آمریکا با ادعای تهدید بودن و عدم اهل مذاکره بودن ایران به توجیه تشدید تحریم‌ها علیه ایران می‌پردازد.
نکته قابل توجه آنکه کری با واژگانی نظیر آمریکا آماده مذاکره برای رفع نگرانی‌ها و ابهامات در باب آزمایش موشکی ایران است و اینکه ایران نقش سازنده تری در سوریه و یمن داشته باشد اهداف ضد ایرانی خود را در بسته بندی دیپلماتیک پنهان ساخته تا شاید با این حربه به بزک چهره آمریکا نزد ملت ایران و البته گرفتار سازی تصمیم سازان و تصمیم گیران ایرانی و ورود آنها به عرصه مذاکره موشکی دست یابد که نتیجه آن نیز خواست آمریکا با نابودی توان دفاعی ایران و تبدیل آن به کشوری ضعیف است که به دلیل ناتوانی دفاعی به هر زیاده خواهی آمریکا باید تن دهد. مسئله‌ای که زمینه ساز آن می‌شود تا کشورهای ذره بینی هم جسارت تهدید و باج‌خواهی از ایران را بیابند.
از سوی دیگر با پرداختن به مسائل حاشیه‌ای طرح پنهان سازی وضعیت بحرانی حقوق بشر در بحرین و جنایات سعودی در عربستان و یمن را اجرا کرده است. با توجه به تحولات منطقه و نیز نزدیک بودن زمان انتخابات آمریکا، سران کاخ سفید برای مثبت نشان دادن دوستان منطقه‌ای به جهانیان و نیز برخورداری از حمایت‌های مالی لابی‌های عربی و صهیونیستی از انتقاد به وضعت حقوق بشری آنان خودداری و با حاشیه سازی به دنبال اهمیت زدایی از وضعیت بحرانی در این مناطق هستند.
آمریکا همچنان به دنبال اجرای سیاست‌های تحریمی‌علیه جمهوری اسلامی‌ایران با تصور نتیجه بخش بودن تحریم‌ها برای تسلیم سازی کامل‌ایران است. متاسفانه گره زدن همه امور به رفع تحریم‌ها و برجام‌این تصور را در ذهن آمریکایی‌ها ‌ایجاد کرده با اجرای تحریم می‌تواند ایران را به دادن امتیاز در حوزه موشکی و منطقه‌ای وادار سازد.

نقطه قابل توجه آنکه آمریکایی‌ها در حالی با محوریت کنگره،‌ایجاد فضای‌ ایران هراسی در صحنه جهانی با محوریت تروریسم و حقوق بشر، بهره گیری از کشورهای منطقه برای ‌ایران هراسی و تحریم‌ایران در لوای واژه نارضایتی منطقه از آنچه رفتارهای ثبات زدای ‌ایران می‌نامد، لفاظی‌های چند پهلو و‌ایجاد فضای تردید در باب رفع و یا ادامه تحریم‌ها به دنبال شرطی نگاه داشتن بازار‌ایران که نوعی خود تحریمی ‌است و نیز ‌ایجاد فضای تردید برای سرمایه گذاران خارجی برای ورود به بازار‌ایران هستند که تمام‌این رفتارها را در ورای واژگانی همچون اذعان به پایبندی‌ ایران به تعهدات برجامی‌ و نیز تحرک کاخ سفید برای‌ایجاد شرایط معادلات دلاری بانک‌ها با‌ ایران پنهان می‌سازند.

حال آنکه حقیقت امر آن است که آمریکا نه تنها به دنبال لغو تحریم‌ها نمی‌باشد بلکه استمرار و تشدید آن را در دستور کار دارد چرا که همچنان در توهم کارایی تحریم‌ها برای به زانو در آوردن‌ایران است.

سیاست روز

دیدگاهتان را بنویسید

توجه: از انتشار نظرات توهین آمیز معذوریم.

آخرین اخبار