آرمان اصفهان
14:43 - دوشنبه 16 فروردین 1395

بداهه نوازی دوتار و تنبک در تالار فرشچیان اصفهان

بداهه نوازی هنر تولید موسیقی در لحظه نیست بلکه اشراف موسیقیدان و هنرمند از سال ها تجربه هنر و نوازندگی است که در یک یا چند اجرا تاویل و به مخاطب ارائه می کند.

به گزارش آرمان اصفهان؛ کنسرت بداهه نوازی سه تار و نوازندگی تنبک شامگاه پنجشنبه هفته جاری در تالار مجموعه فرهنگی استاد محمود فرشچیان اصفهان اجرا می شود.
سرپرست گروه موسیقی کهن روز دوشنبه درجمع خبرنگاران اظهار کرد: این کنسرت بداهه نوازی شامل دو بخش اجرایی است.
کامیار فانیان خاطر نشان کرد: بخش اصلی شامل موسیقی ایرانی و تک نوازی دوتار شرق خراسان به منظور آگاهی مخاطب از شکل اجراست.
به گفته این هنرمند اصفهانی، تک نوازی سه تار و نوازندگی تنبک توسط سجاد منصوری بخش دوم اجرای این بداهه نوازی است.
وی تصریح کرد: بداهه نوازی هنر تولید موسیقی در لحظه نیست بلکه اشراف موسیقیدان و هنرمند از سال ها تجربه هنر و نوازندگی است که در یک یا چند اجرا تاویل و به مخاطب ارائه می کند.
این موسیقیدان سنتی اصفهان گفت: اجرای این کارهای خاص که در موسیقی ادواری و ایرانی کمتر دیده شده یکی از اهداف اجراهای گروه کهن بوده که تنبور منطقه گوران و دوتار شرق خراسان در این زمره است.
فانیان اظهار کرد: سجاد منصوری که نوازندگی تنبک در این بداهه نوازی را عهده دار است؛ اجراهای زیادی را در کنارزنده یاد استاد لطفی پهلوان تار ایران داشته است.
سرپرست گروه موسیقی کهن اضافه کرد: این اجراها در دو بخش و در یک ساعت مقام گردانی و مرکب نوازی خواهد بود به گونه ای که با هر دستگاهی که کار بداهه آغاز شود لحظه فرود و پایانی نیز در همان دستگاه ختم خواهد شد.

کامیار فانیان در ادامه به اهمیت شناخت موسیقی مناطق اشاره کرد و گفت: در هر نقطه‌ای از دنیا افرادی وجود دارند که مشغول فعالیت در موسیقی و فرهنگ خاص منطقه خود هستند و کار این افراد و شناخت آنها از اهمیت به‌سزایی برخوردار است. این افراد موسیقی را فرا می‌گیرند.

در حوزه‌های مختلف از جمله نشر و سازندگی آثار فعالیت می‌کنند و آموخته‌های خود را به نسل بعدی انتقال می‌دهند. مساله ما اینجاست که چرا مخاطب موسیقی ایرانی به موسیقی پاپ محدود شده است؟ جواب اینجاست که در اشل فهم و برخورد اجتماعی با کلام و موسیقی، افراد در سطحی‌ترین یا عمیق‌ترین سطح برخورد می‌کنند.

متوجه شدن عمق شعر یا موسیقی امری خود‌به‌خودی نیست؛ نیاز به آموزش و رواج فرهنگی دارد. جامعه به صورت خود‌جوش و در طول تاریخ باید با این فرهنگ مواجه باشد.

برای مثال دو‌تار ترکمن، علاقه‌مندی مردم این منطقه در طول تاریخ بوده است؛ رسانه‌ای برای تبلیغ و معرفی وجود نداشته، بلکه اشعاری که همواره مورد علاقه بوده، اجرا می‌شده و در نهایت این نوع موسیقی رواج پیدا کرده است. در ایران، از حدود 50 سال پیش، موسیقی اجرایی در محافل، به رادیو انتقال پیدا کرد، مردم شنیدند و این فرم تا به امروز حرکت کرده است. در واقع ژانری که مختص به محفلی خاص بوده، از بین رفته است. همچنین تحت تاثیر سفر رجال سیاسی به غرب و دیدن کنسرتوار‌ها، پدیده کنسرت‌گذاری پیش آمد.

ایراد در عدم وجود ارتباط فردی با موزیسین است. پیش‌تر شاعری بوده و شعری خوانده می‌شده و عده‌ای می‌شنیدند. امروزه خوراک کنسرت در اختیار افراد قرار داده می‌شود در‌حالی‌که اصلا ممکن است جنس افکار خاص فرد در آن سالن آمفی‌تئاتر وجود نداشته باشد، اما چاره دیگری هم نیست.

فانیان در ادامه به موسیقی پاپ اشاره کرد و گفت: موسیقی Popular به واسطه سطحی‌ترین برخورد موسیقی با فرد به وجود می‌آید. موسیقی یک ابزار محسوب می‌شود. در صورتی که ما موسیقی پاپی هم داریم که در ژانر جدی است؛ اما در کل موسیقی عوام‌پسندی است که علاقه به شعر، فرهنگ و فرهنگی شدن را در سطحی‌ترین اشعار بررسی می‌کند و هرچه به لحاظ ملودیک و شعر، قابل فهم‌تر و سطحی‌تر باشد، راحت‌تر جواب می‌گیرد.

این پدیده برای آنهایی که در موسیقی جدی و فاخر فعالیت دارند، ضرر محسوب می‌شود. برای درک بیشتر این مساله، استادان قلمزنی چون علمداری و ساعی را در نظر بگیرید که اثر دستشان به لحاظ زحمت و ویژگی‌های فنی، با بازار متفاوت است، اما مردم چیزی می‌خواهند که ارزان باشد و مزد‌ساخت نداشته باشد. این مساله فرهنگ قلمزنی را به فرهنگ پاپ بدل می‌کند.سرپرست گروه موسیقی کهن سپس به اشکالات موجود در موسیقی ایران پرداخت: وقتی قطعه‌ای را تولید می‌کنیم، به سلایق افراد در سطحی‌ترین حد نگاه می‌کنیم. 50 سال پیش ساز‌هایی چون ارگ، ویولن، گیتار برقی و … در موسیقی ایران وجود نداشت. از نوازنده مطرب تا درجه یک همه تار می‌نواختند. حال هم ممکن است موسیقیدان سنتی داشته باشیم که پاپ اجرا می‌کند.

این طرز فکر آنهاست که موسیقی را به ژانر جدی تبدیل می‌کند یا نه. ما باید این مساله را تمیز دهیم که تفکر سنتی یا ایرانی پشت موسیقی از فرهنگ شنیداری و اصیل ایرانی استخراج شود. مخاطب ما به واسطه خاطرات شنیداری خود، همین جنس موسیقی‌ را طلب می‌کند و در نهایت کسی که زحمت بیشتری کشیده و مطالب جدید و نوگرایی داشته باشد، بیشتر ضرر خواهد کرد.او درباره اهمیت پرورش مخاطب خاص موسیقی‌های محلی گفت: اگر در یک سالن 300 ، 400 نفره اجرای دوتار خراسان داشته باشم و یکی دو نفر به این موسیقی علاقه‌مند شوند یا حتی یک بچه به ساز تنبور علاقه نشان دهد و به دنبال یادگیری آن برود، مفید واقع شده است.

poster.fanian هر شنونده‌ای ممکن است متوجه سختی این موسیقی‌ها نشود. اداره ارشاد باید برای این امر، امکاناتی فراهم کند تا هزینه سالن، صدا‌برداری، تبلیغات و … تامین شود و هنرمند بتواند بدون چنین دغدغه‌هایی کار برجسته‌ای ارائه دهد. اما ما ناچاریم تمام این موارد را در کنار خود موسیقی انجام دهیم.

متاسفانه برخی از مدیران برای پر کردن رزومه مدیریتی خود هزینه‌ها را صرف اجرا‌های متعدد حتی با سالن‌های خالی می‌کنند. باید کنسرت بگذاریم تا تعداد بیشتری علاقه‌مند شوند و حتی خانواده‌هایی به این موسیقی گوش دهند.

صحبت‌ها درباره موسیقی در بحث فرهنگ‌سازی خالی است. درباره بسیاری موارد فرهنگ‌سازی صورت گرفته، اما کجای تبلیغات فرهنگ و اجتماعی شهر شنیده‌ایم که حتی یک بار بگویند: موسیقی خوب گوش دهید؟ فانیان در ادامه گفت: بسیاری از خوانندگان به واسطه آهنگسازی، تبلیغات و .. به اعتبار دست پیدا می‌کنند. قطعه‌ای پیش‌تر نواخته شده یا توسط آهنگساز ساخته می‌شود و خواننده صرفا به واسطه اجرای شعر روی این قطعه برجسته می‌شود.

محمد‌رضا شجریان، به واسطه افرادی چون پرویز مشکاتیان و اجرای قطعات فوق‌العاده آنها و به‌خاطر هنر خود مطرح شد و به محبوبیت دست یافت.وی همچنین درباره تجارب خود در آموزش موسیقی ادامه داد: از تمام اساتید موسیقی خراسانی، کردی ، ترکمن، ایرانی و … که کار تولیدی انجام می‌دهند، یاد می‌گیرم. تفکر من به واسطه دیدن موسیقی شهر‌های مختلف تفاوت می‌کند.وی در پایان به برخی برخورد‌ها در کنسرت‌های حتی بسیار بزرگ و معتبر اعتراض کرد و ادامه داد: فضای کنسرت‌های 300 نفره اگر به 30 نفری تبدیل شود که با جان و دل و احترام به موسیقی گوش می‌دهند، بسیار مفیدتر است.

به‌خصوص در اجرا‌های بداهه نوازی که محیط بسیار روی نوازنده تاثیر می‌گذارد. تمام رفتار‌های داخل سالن به نوازندگان منتقل می‌شود. در شبکه Mezo می‌بینیم که در یک کنسرت هزاران نفر بدون حتی نفس کشیدن به موسیقی گوش می‌دهند.

اما در ایران حتی برای نوازندگان و خوانندگان معروف بار‌ها پیش آمده که رفتاری در سال بوده که هنرمند مجبور به ترک صحنه برای لحظاتی شده است.شایان ذکر است که کنسرت بداهه نوازی موسیقی دستگاهی ایران با نوازندگی کامیار فانیان، سه تار و سجاد منصوری، تنبک 19 فروردین ماه ساعت 20 در مجموعه فرهنگی هنری فرشچیان برگزار می شود.
اجرای این بداهه نوازی موسیقی ایرانی شامگاه پنجشنبه ساعت 20 در تالار استاد فرشچیان اصفهان است.
گروه موسیقی کهن کنسرت های متعددی در اصفهان، گرگان، گنبد کاووس، ایتالیا، اسپانیا، فرانسه و تهران برگزار کرده است و به صورت تخصصی برنامه های موسیقی دوتار ترکمن، شرق و شمال خراسان، تنبور منطقه گوران و مطالعات موسیقی و ریتم سورنای مناطق بختیاری، یاسوج و شیروان را اجرا می کند.

دیدگاهتان را بنویسید

توجه: از انتشار نظرات توهین آمیز معذوریم.

آخرین اخبار