آرمان اصفهان
09:47 - شنبه 01 اسفند 1394

نقش خیال زاون در آخرین سکانس زندگی

بغض گلویش را گرفت و از آشنایی با زاونِ سینما گفت، آشنایی غریبی که به فعالیت های محرم و عاشورایی باز می گشت و دست آخر هم به صراحت گفت: به حضرت عباس که زاون آدم خوبی بود!

به گزارش آرمان اصفهان؛ آبشار خروشان محبت ها و لبخندهایش را نمی توان فراموش کرد و از یاد برد. هم او که باور رفتنش سخت می نمود و امروز یک سال از فراق و وداع تلخش گذشته است.
استاد هنرمند سینما، منتقد و کارگردان و نویسنده احوالات زندگانی سینماگران را می گویم؛ «زاون قوکاسیان » که درآن جمعه سرد زمستانی اسفند 93 همراه فرشته مرگ شد تا آن خاص بودن های همیشگی او با او همسفر شود و فرهنگ و هنر ایران و اصفهان از وجود این گوهر بی مثال بی نصیب بماند.
63 بهار زندگی استاد در حالی به خزان مرگ منتهی شد که تا آخرین لحظات، دغدغه نشر نوشته هایش را داشت و همین اواخر برای مرحوم ارحام صدر و لورتا نوشین ‘بردی از یادم’ را به تحریر در آورد.
غلامرضا مهیمن یکی از دوستان نزدیک استاد انسان بودن و تامل و اندیشه کردنِ به هنگام را از خصوصیات شخصیتی زاون برشمرد و افزود: کسی را نمی توان جایگزینش دانست، او به قول کیومرث پوراحمد زاینده رود فرهنگ اصفهان بود.
مسعود جعفری جوزانی اما حرف دیگری درباره استاد زده بود و می گفت: زمانی که زاون تماس می گرفت حتی اگر در پارکینگ منزلش می خواست جشنواره ای برگزار کند از هر جای جهان خودمان را به او می رساندیم تا در کنارش باشیم.
استاد قوکاسیان پایه گذار نوشتن سرگذشت زندگی و فعالیت بسیاری از سینمایی ها بود؛ او فیلمسازی را از سینمای آزاد و با ساخت فیلم های هشت میلیمتری آغاز کرد و مدتی با تلویزیون همکاری داشت.
هر سال در جشنواره های فیلم در برخی کشورها از جمله اتریش، ارمنستان و ایتالیا و تعدادی از استان های کشورمان داور جشنواره ها بود.
دانشگاه ها و موسسات علمی و سینمایی سوره، سپهر و فرهنگ و هنر نیز محلی برای ادای دین استاد به تشنگان هنر هفتم و دوستداران تاریخ و نقد سینما بودند. این اواخر هم در راه اندازی و جلو بردن جشنواره فیلم کوتاه حسنات اصفهان نقش محوری و اساسی ایفا کرد.
در مجموع زاون قوکاسیان به سبب عشق و علاقه اش به هنر و سینما یک شخصیت چند وجهی داشت. ادبیات، تئاتر، تاریخ، نقد سینما و ارتباط تصویری و حتی تدوین و تألیف در این چند وجهی بودن استاد مصداق داشت.
با اینکه تمام شرایط برایش فراهم بود تا در تهران یا هر کشوری فعالیت کند اما روی از اصفهان برنتافت و سریر هنر را در این دیار به خط هفتم رساند.
خانه پدری او هر صبح آدینه محلی برای دورهمی های دوستانه اهالی سینما و فرهنگ نصف جهان و ایران بود، استاد به هر بهانه ای این دورهمی ها را برپا می کرد تا همچنان شمع محفل هنر این خطه فیروزفام باشد.
فرید فرخنده کیشِ سینمای جوان در مراسمی برای استاد بغض گلویش را گرفت و از آشنایی با زاونِ سینما گفت، آشنایی غریبی که به فعالیت های محرم و عاشورایی باز می گشت و دست آخر هم به صراحت گفت: به حضرت عباس که زاون آدم خوبی بود!
در هر بار به هر بهانه دیدار نو، دست به هدیه دادنش آن هم با کتاب و گاهی فیلمی اثرگذار دیگر شاخصه اش بود.

DSC_0046
نقش آبی سیمین، معرفی و نقد آثار مسعود کیمیایی، جشن نامه جمشید ارجمند و بوی کافور عطر یاس فرمان آرا، از جمله تألیفات هدیه شده استاد به من بود.
علی خدایی، نویسنده و از دوستان هنرمند فقید اصفهانی می گوید: «بدترین حادثه ای که برایم اتفاق افتاد، درگذشت زاون بود، حتی درگذشت پدرم هم به عنوان بدترین حادثه برایم نبود. اصفهان آن روز گریه کرد، چهارباغ گریه کرد و سینما به یاد زاون گریست.»
او در مورد روزهای پایانی عمر این منتقد و نویسنده خاطر نشان می کند: «در ایام بیماری هر روز با هم صحبت می کردیم و جویای حالش بودم. چند روز قبل از فوت هم به دیدنش رفتم. دیروز کمی احوالش بهتر بود اما از صبح جمعه حال خوشی نداشت. نیم ساعت قبل از فوتش، تندیسی از بهروز حشمت رسید که پرنده هایی را درحال پرواز نشان می داد.
زاون اما در سرآغاز نقش آبی سیمین می نویسد جست و جوی گوهرهای انسانی در هنرمندان چالش دلنشینی است و من در خاتمه این نوشتار می گویم در این جست و جوی دلنشین جای خودت و جستار در منش و سبک و سیاق تدریس، زندگی، اخلاق و داوری هایت بسی خالی است.
دلنشینی این چالش همیشگی و آن چشم بستن ها و تأمل های گاه و بیگاهش تصویر خیال انگیز مردی بود که درست در ساعت 14 اول اسفندماه 93 غروب کرد و برای همیشه ایام جاودانه شد.
در یکی از کتاب هایش، استاد از یکی از کارهای بهرام بیضایی اینگونه تعبیر می کند. تلخ ترین کار بیضایی یعنی مسافران به تعمّق در معضل مرگ و زندگی ایستاده است و با آوردن رباعی 119 حکیم غیاث الدین خیّام نیشابوری می گوید:
از جرم گل سیاه تا اوج زُحل/ کردم همه مشکلات گیتی را حَل
بگشادم بندهای مشکل به حِیَل/ هر بند گشاده شد به جز بند اَجل
زاون قوکاسیان سینما گر و منتقد برجسته هنر هفتم که از هموطنان مسیحی زاده اصفهان بود یکم اسفند سال گذشته به سبب ابتلا به سرطان معده در منزلش در اصفهان درگذشت و در آرامستان مسیحیان این خطه به خاک سپرده شد.
از: محمود افشاری خبرنگار ایرنا استان اصفهان

دیدگاهتان را بنویسید

توجه: از انتشار نظرات توهین آمیز معذوریم.

آخرین اخبار