آرمان اصفهان
10:25 - دوشنبه 12 بهمن 1394

روزنامه نصف جهان؛

شهردار اصفهان نباید محبوب شود؟

در اصل «جمالی نژاد» در فقدان یک روابط عمومی عملیاتی و دایره ارتباطات رسانه ای مستقل، خود پویا ترین نقش را در این مسیر ایفا نمود تا به طور غیر مستقیم این نظریه را القا کند که یک تنه می تواند بار سنگین این مسئولیت را هم بر عهده بگیرد.

به گزارش آرمان اصفهان؛ ایرج ناظمی در نصف جهان امروز نوشته است: ستون «سقائیان نژاد» آنقدر بلند بود که برخی افراد از پشت آن دیده نمی شدند و همواره در سایه قرار می گرفتند. آنان برای اینکه دیده شوند، به جای اینکه خود را مرتفع کنند یا از آن بالا رفته و همراستا با او شوند، سعی کردند تا کوتاهش کنند و در این مسیر از هیچ کوششی مضایقه نکردند.

تلاششان با رفتن شهردار سابق اصفهان به ثمر نشست و توانستند برای مدتی کوتاه از سایه به بیرون آمده و در معرض دید رسانه ها به عنوان نمایندگان افکار عمومی قرار گیرند. حضور«جمالی نژاد» در رأس شهرداری اصفهان فرصتی شد تا برای برخی فرصت جست و خیز عمده ای فراهم شده و با هل دادن بلدوزر عزل و نصب ها، در معرض توجه قرار گیرند. تغییراتی که شاید چندان مطلوب میل شهردار تازه وارد نبود ولی او برای ایجاد همدلی و همزبانی، تمام افراد ناشناس و نادیده را با آغوش باز پذیرفت.

شاید برای «جمالی نژاد» مهم نبود که با چه افرادی کار می کند و در درجه اول، این موضوع اولویت داشت که باید در اصفهان کار کرد و با کار شبانه روزی «مدیریت جهادی» را نیز تحقق بخشید. صد البته به همین خاطر بود که در اغلب احکام انتصابی شهرداری نیز بر ذکر عبارت «مدیریت جهادی» تأکید ویژه نمود. در آن زمان کسی چندان به این ریزه کاری خاص در انشای احکام توجه نکرد اما با گذر زمان مشخص شد که تنها شرط اصلی وی برای پذیرفتن افرادی که شاید برخی شان نیز تحمیلی بودند چه شرط و قاعده ای را مطرح نموده است.

در این مسیر، او خود پیشتاز اجرایی کردن این نیت شد. کسی که به واقع عاشق اصفهان است، از ساعت شش صبح تا نیمه شب در دفتر کار خود و مجموعه های مرتبط حاضر شد و تعطیل و غیر تعطیل برایش معنی پیدا نکرد. به طور طبیعی این شیوه کار کردن باعث شد تا فرصت مناسبی داشته باشد تا در اغلب مجامع و محافل حضور یافته و با اقشار مختلف دید و بازدید نماید.

علیرغم اینکه گروهی خاص که زمانی مدیریت کمپین های غیر رسمی «آنتی سقائیان نژاد» را بر عهده داشتند، کوشیدند تا… با استفاده از موقعیت خود، مسیر اطلاع رسانی از فعالیت های شهردار جدید را کنترل نموده و تحت فیلتر فرمایشی قرار دهند، اما کثرت نشست و برخاست های «جمالی نژاد» به گونه ای بود که به طور طبیعی، توجه فزاینده رسانه های مکتوب و مجازی را به همراه داشته و همواره نام او را در رأس سرویس های خبری خبرگزاری ها و مطبوعات قرار داد و «محبوبیت» ویژه ای را برای وی به ارمغان آورد.

در اصل «جمالی نژاد» در فقدان یک روابط عمومی عملیاتی و دایره ارتباطات رسانه ای مستقل، خود پویا ترین نقش را در این مسیر ایفا نمود تا به طور غیر مستقیم این نظریه را القا کند که یک تنه می تواند بار سنگین این مسئولیت را هم بر عهده بگیرد. این موضوع در زمانی جلوه بیشتری پیدا کرد که گروهی برای ورود به صفحات مطبوعات از هزینه کردن هر هفته یک میلیون تومان تنها برای یک روزنامه هم ابایی نداشتند اما در مقابل شهردار اصفهان بدون تکیه بر بیت المال، تنها از وجه اخلاق و معرفت خود خرج کرد و به خاطر همین رویکرد صادقانه، نتیجه بیشتری هم نصیب خود و شهر نمود. این شیوه رفتاری «جمالی نژاد» باز هم به این تفکر ناخود آگاه منتهی شده که ستون شهردار فعلی هم بلند مرتبه شده و برخی که حسرت دیده شدن داشته اند، مجدداً به سایه رفته اند و تعجب ندارد اگر او را به «خود شیفتگی» و ایجاد «تفوق های ظاهری شخصی» و «مظلمه شرعی» متهم کنند.

اگر به واقع «امید مردم از تحول مدیریت در شهرداری، تغییر در کیفیت زندگی و تغییرات اساسی در برنامه ریزی ها، شایسته سالاری ها و رویکردها و تعادل منطقی در ابعاد مختلف مدیریت، شناسایی و حل مشکلات عدیده فراروی شهروندان بوده است» باید این موضوع را هم باور داشت که این همه در کوتاه مدت فراهم نمی شود و برای تحقق آن باید صبر طولانی داشت. حال آنکه قطار «جمالی نژاد» تازه از ابتدای مهرماه سال جاری به حرکت افتاده و تا آن زمان اسیر فضای نامناسب عزل و نصب های تحمیلی و ناخواسته بود.

قاعدتاً در این مدت کوتاه هم به نوع کنش و عملکرد شهردار اصفهان در برخی موضوعات، انتقادات مختلفی وارد است که خود نیز بر بخش عمده ای از آنها اشراف کامل داشته و قاعدتاً در صدد است تا این موارد را مرتفع نماید. اما این نکته را هم نباید از ذهن دور نمود که طرح انتقاد برای هر فرد و مرجعی، شیوه و زمان منطقی خود را طلب نموده و نباید از هر تریبونی استفاده نمود و از ترس افزایش محبوبیت «جمالی نژاد»، تیشه به ریشه شهر زده شود. متأسفانه در زمانی نه چندان دور شبکه های اجتماعی، به جفا محل تخریب شهردار سابق اصفهان شدند و در زمان حاضر، همان شبکه ها به محمل ایجاد اعتماد عمومی نسبت به عملکرد «جمالی نژاد» تبدیل شده اند.

عقل سلیم حکم می کند که از فضای سابق گلایه می شد و در برابر محتوای تولید شده فعلی سر تعظیم و تکریم فرود آورد. نه آنکه در گفتاری معکوس در برابر رویکرد جاری لب به گلایه باز نموده و آن را «لفاظی و چرخش های دائمی در شبکه های اجتماعی» نام نهاد.

هنر شهردار اصفهان در این است که می تواند مخالف خود را به موافق و یا در بدبینانه ترین حالت آن به منتقد تبدیل کند. ولی در سوی مقابل، برخی نیز منتقد را با ایراد اتهامات واهی دویست و سیصد و چهار صد میلیونی، به مخالف تبدیل می کنند. کمااینکه اگر همین افراد می توانستند فارغ از تمام کینه های «تلقینی» و عداوت های خواسته و ناخواسته، «مشاوران» امین و دلسوز داشته و «مصاحبت» را جایگزین «شکایت» می کردند، امروز در مقامی از «محبوبیت» قرار داشتند که سایه آن تمام شهر و شهرداری را در بر می گرفت و نگران افزایش محبوبیت «جمالی نژاد» نمی شدند. ولی، افسوس…!

دیدگاهتان را بنویسید

توجه: از انتشار نظرات توهین آمیز معذوریم.

آخرین اخبار